vertebral kolonun lomber bölgede kalan kısmındaki omurlar (L1-L5)

ADMiN

vertebral kolon ve servikal, torakal, lumbal vertebralar:

ADMiN

Bel omurları, vertebral kolonunun alt yarısında, göğüs omurlarının altında ve pelvis ile sakrumun üstünde yer alır.

ADMiN

ADMiN

Bel omurları beş adettir ve L1, L2, L3, L4, L5 omurları olarak adlandırılır. Bu omurlar, öncelikle üst vücudun ağırlığını taşımakla (ve harekete izin vermekle) sorumludur. Bu nedenle omurganın en büyük tekil bölümlerini oluşturur. Nispeten büyük omur gövdeleri ve transvers foramen ve kostal fasetlerin bulunmaması ile karakterize edilirler.

ADMiN

ADMiN

Bel omurları, yerçekiminin etkisiyle ayakta duran bir kişinin vücut ağırlığını destekleme rolleri nedeniyle, tüm omurlar arasında boyut olarak en büyük olanlardır.

ADMiN

ADMiN

Omurların ortak anatomik bileşenleri şunlardır: omur gövdesi, omur kemeri (pediküller ve laminalar), omur deliği, üst eklem çıkıntısı ve alt eklem çıkıntısı ve eklem yüzeyleri, transvers çıkıntılar.

ADMiN

ADMiN

Lomber omurlar, en kolay şekilde sağlam ve kalın gövdesiyle (corpus vertebrae) ile tanınır. Gövde, nispeten büyüktür, ön-arka eksene kıyasla yanlara doğru daha geniştir ve arka kısma kıyasla ön yarısı daha kalındır (bu da lomber lordozun oluşmasına katkıda bulunur). Omurlararası yüzeyleri üstte ve altta biraz düzleşmiş veya hafif içbükeydir, arkada içbükeydir ve önde ve yanlarda derin bir şekilde sınırlıdır.

ADMiN

Lomber vertebraların vertebral kemerleri (arcus vertebrae), vertebral forameni çevreleyen ve nihayetinde 7 ana çıkıntı destekleyen çift pedikül ve laminadan oluşur. Omur gövdesinin boyutuna göre küçüktür.

ADMiN

Pedikül (pediculus arcus vertebrae) sağlam ve güçlüdür, vertebra gövdesinin üst kısmından posteriora doğru çıkıntı yapar. Sonuç olarak, alt vertebral çentikler, üst vertebral çentiklere kıyasla oldukça derindir. Pediküllerin morfolojisi de L1'den L5'e kadar değişir ve genişlikleri 9 mm'den 18 mm'ye çıkar. Aksiyel düzlemdeki yönelim açısı da L1'den L5'e kadar 10 dereceden 20 dereceye çıkar.

ADMiN

Lamina (lamina arcus vertebrae), morfolojik olarak güçlü, geniş ve kısadır ve vertebral arkın arka kısmını oluşturur. Üst lomber lamina geniş değil uzunken, alt lomber lamina uzun değil geniştir. Laminalar, orta hatta birleşerek vertebral arkın arka kısmını tamamlar ve spinöz çıkıntı için bir temel oluşturur.

ADMiN

foramen vertebrale:

ADMiN

Vertebral ark tarafından çevrelenen omur deliği (foramen vertebrale), lomber bölgede üçgen görünümdedir. Tipik olarak servikal vertebralarda bulunanlardan daha küçüktür. Ancak torakal vertebraların tipik olanlarından daha büyüktür.

ADMiN

Lomber vertebraların transvers çıkıntıları (processus transversus), torasik vertebralara kıyasla uzun ve incedir ve L1'den L5'e kadar morfolojisi değişir. Bu çıkıntılar L1-L3'te yataydır ve L4-L5'te hafifçe yukarı doğru eğimlidir. L1-L3'te transvers çıkıntılar pediküllerin ve laminaların birleşim yerlerinden başlar, ancak L4-L5'te daha öne doğru yerleştirildikleri için pediküllerden ve vertebra gövdelerinin arka kısımlarından başlarlar. Transvers çıkıntılar, torasik vertebralarda olduğu gibi eklem çıkıntılarının arkasında değil, önlerinde yer alırlar.

ADMiN

processus costalis vertebrae lumbalis:

ADMiN

Lomber vertebralarda, her bir transvers çıkıntının kostal yüzeyi (processus costalis), transvers çıkıntının anterior ve lateral kısmının çoğunu kaplar. Sadece kök ve posterior kısmın bazı bölümleri (aksesuar çıkıntı) "gerçek" transvers çıkıntı elemanları (diapofiz) olarak ortaya çıkar.

ADMiN

processus accessorius vertebrae lumbalis:

ADMiN

Her bir lomber transvers çıkıntının genellikle arka proksimal kısmında aksesuar çıkıntı (processus accessorius) olarak bilinen küçük bir tümsek bulunur. Bunlar, intertransversarii kası ve longissimus kası için bağlantı noktası görevi görür.

ADMiN

Eklem çıkıntıları, (processus articularis superior, processus articularis inferior) iyi tanımlanmıştır ve sırasıyla pedikül ve laminaların birleşme noktalarından yukarı ve aşağı doğru uzanır.

ADMiN

Üst eklem çıkıntıları, içbükeydir ve medial olarak bakar (eller alkışlamak üzereyken avuç içleri birbirine bakması gibi), alt eklem çıkıntıları ise dışbükeydir ve lateral olarak aşağıdaki omurun üst eklem yüzeyine bakar ve zigapofiz eklem oluşturur. Bu anatomik yapı, bel omurgasının iyi derecede fleksiyonuna ve ekstansiyonuna izin verir, ancak bükülme ve rotasyonunu sınırlar.

ADMiN

Arka taraftan bakıldığında, L1 ve L2 omurlarının üst eklem çıkıntıları ve alt eklem çıkıntıları birlikte ters çevrilmiş, dikey olarak uzamış bir trapez şekli oluşturur; L3 ve L4 omurlarının eklem çıkıntıları bir kare oluştururken, L5 omurunun eklem çıkıntıları yatay olarak uzamış bir trapez şekli oluşturur.

ADMiN

processus mammillaris:

ADMiN

Mamiller çıkıntılar (processus mammillaris), bel omurlarının (ve bazen T12 omurunun) üst eklem çıkıntılarının arka tarafında bulunan küçük tüberküllerdir. Bunlar, intertransversarii ve multifidus kasları için bağlantı noktası görevi görür.

ADMiN

Spinöz çıkıntı (processus spinosus), kısa, balta şeklinde, dötrtgen şekilli ve küt görünümdedir. Vertebral arkın arka kısmından neredeyse yatay olarak çıkıntı yapar.

ADMiN

Birinci bel omuru (L1); bel omurlarının en küçüğüdür ve yaklaşık olarak 9. kaburganın ön ucuyla aynı hizada, transpilorik düzlem adı verilen bir seviyede yer alır.

ADMiN

Beşinci bel omurunun morfolojisi önemli ölçüde farklıdır. Gövdesi arkaya göre öne doğru çok daha derindir ve lumbosakral açıya katkıda bulunur. Spinöz çıkıntısı, diğer bel omurlarına göre daha küçüktür ve yanlara değil, neredeyse öne doğru bakan alt eklem çıkıntıları arasında daha geniş bir aralık vardır. Transvers çıkıntıları önemli ölçüde daha kalındır ve gövdeden ve pediküllerden çıkar.

ADMiN