protozoonlardan Toxoplasmatidae ailesine, Toxoplasma cinsine mensup tipik bir koksidyan parazit olup, memeli hayvanlarda ve insanda toxoplasmosis'e sebep olan parazit

ADMiN

ADMiN

Ara konak insan, kuş, sığır gibi omurgalı hayvanlardır. İnsan ve diğer bütün memelilerde hücre içi paraziti olarak yaşar. T. gondii'nin asıl rezervuar konağı yaygın olarak kediler ve kedigillerdir.

ADMiN

Parazit, kedilerin bağırsaklarında çoğalır. İnsanlar, kedi dışkısıyla doğrudan veya dolaylı temas yoluyla veya az pişmiş et yiyerek enfekte olurlar.

ADMiN

Çoğu insan enfekte olduğunda herhangi bir belirti göstermez. Ancak bağışıklık sistemi parazite saldırdığında vücutta kistler oluşturur. Parazit bu kistlerde inaktif (uyku halinde) yaşayabilir ve daha sonra tekrar aktif hale geldiğinde hastalık oluşturabilir.

ADMiN

Toksoplazmoz, hamilelik, HIV veya kanser gibi bağışıklık sistemi zayıflamış kişilerde tehlikeli olabilmektedir. Hamilelik sırasında veya hamile kalmadan hemen önce toksoplazmoz kaparsanız, parazit plasenta yoluyla fetüse geçebilir. Bu durum, düşük, ölü doğum veya gelecekteki çocuğunuz için ciddi sağlık sorunları riskini artırır. Toksoplazmozla doğmanın komplikasyonları arasında görme sorunları, körlük, gelişimsel gecikmeler ve öğrenme farklılıkları bulunur.

ADMiN

T. gondii, üremek için kedilere ihtiyaç duysa da, kedi sahibi olmak, enfeksiyon riskini önemli ölçüde artırmaz.

ADMiN

T. gondii, kedilerin bağırsaklarında çoğalır ve dışkılarına karışır. Kedi dışkısı, toprak, su, bitkiler ve yiyecekleri kirletebilir. İnsanlar, parazitle kirlenmiş bir şeyi yanlışlıkla yedikten sonra toksoplazmoza yakalanırlar.

ADMiN

Bağışıklık hücreleriniz enfeksiyonla savaşırken, T. gondii vücudunuzda küçük keseler (kistler) oluşturur. Bu kistlerin içinde uzun süre hareketsiz (uykuda) kalabilir. Bağışıklık sistemi zayıflarsa, bu kistler yeni bir toksoplazmoz vakasına (reaktivasyon) neden olabilir.

ADMiN

Toksoplazmoz bulaşıcı değildir. Ancak hamile kişiler, hastalığa neden olan paraziti fetüse geçirebilir.

ADMiN

Parazit vücuda ilk girdiğinde, bazı kişilerde grip benzeri belirtiler görülür. Ancak çoğu durumda, bağışıklık sisteminiz herhangi bir belirtiye neden olmadan ilk enfeksiyondan kurtulabilir. Grip benzeri semptomlar şunlar olabilir: ateş, tükenmişlik, boğaz ağrısı, kas ağrıları, lenfadenopatiler, Karaciğer ve dalak büyümesi (hepatosplenomegali), oküler toksoplazmoz (nadir).

ADMiN

Toksoplazmoz tanısı için; Kan testleri, Biyopsi (nadiren), BT taraması veya MRİ, Lomber ponksiyon, Amniyosentez (hamilelerde), Ultrason gibi tetkikler yapılabilir.

ADMiN

Toksoplazmoz, bağışıklık sistemi zayıf olmayan ve herhangi bir semptom göstermeyen kişilerde genellikle tedavi edilmez. Gerektiğinde, antiparaziter ilaçlar ve antibiyotiklerin bir kombinasyonu ile tedavi edilir. Bu ilaçlar, T. gondii'nin gelişmesini ve çoğalmasını engeller. Toksoplazmoz tedavisi yalnızca parazitler aktif olduğunda işe yarar, kistler etkilenmez. Antiparaziter ilaçların yan etkilerini azaltmak amacıyla folinik asit verilir.

ADMiN

Toksoplazmoz tedavisinde genellikle şu ilaçlar kullanılır:
- Pirimetamin
- Sülfadiazin
- Atovakuon
- Spiramisin (gebeliğin 18. haftasından önce)
- Trimetoprim-sülfametoksazol
- Klindamisin
- Lökovorin

ADMiN

Rutin tedavi planı 2-6 haftadır. Ancak hastalar yalnızca birkaç gün içinde daha iyi hissetmeye başlayabilir.

Parazitin neden olduğu beyin hasarlarının tamamen iyileşmesi 3 haftadan 6 aya kadar sürebilir.

Hamileyken teşhis konduğunda, muhtemelen hamileliğin geri kalanında ilaç kullanılması gerekir.

Konjenital toksoplazmozis tedavisi 1 yıla kadar sürebilir.

Bağışıklık sistemi zayıf olan kişilerde tedavi süresiz olarak uygulanabilir.

ADMiN

Bağışıklık sistemi normal olan hastalarda, ciddi komplikasyonlar nadiren gelişir.

Bağışıklık sistemi zayıflamış olan hastalarda, toksoplazmoz en sık beyinde görülür. Tedaviyle sağ kalım oranları en az %70'tir. Tedavi edilmezse beyin toksoplazmozu ölümcüldür.

Konjenital toksoplazmozisli çocukların %70'inden fazlası, zamanında tedaviyle beklendiği gibi gelişimsel dönüm noktalarına ulaşır.

ADMiN

Hamileler veya bağışıklık sistemi zayıf olanların kedisinden kurtulması gerekmez. Bulaş riskini azaltmak için önlemler alabilirler: kediyi evde tutmak, kum kabını sık sık başkasının değiştirmesini sağlamak, kediye çiğ veya az pişmiş et vermemek... gibi. Kum kabını temizlerken, eldiven ve maske takılmalı ve hemen ardından eller yıkanmalıdır. Ayrıca, sokak kedisi veya yeni bir kedi sahiplenmemek gerekir.

ADMiN