mediastinum'un üst ön kısmında yerleşmiş, lenf dokusundan yapılı, iki lobdan oluşmuş kanalsız bez

Ergenlik döneminde en üst düzeye ulaşır ve yaşla birlikte işlevi azalsa da yaşam boyu immünolojik rol oynamaya devam eder.

Fetal yaşamın son evrelerinde ve erken neonatal dönemde, timus bezinin retiküler yapısı kemik iliğinden kaynaklanan ve kanda dolaşan olgunlaşmamış kök hücreleri hapseder. Timus bu hücreleri önceden işleyerek duyarlı hale getirir ve dolayısıyla belirli bir farklılaşmış lenfosit tipine dönüşmelerini sağlar.

Timus tarafından duyarlılaştırıldıktan sonra hücreler tekrar kana karışır ve gelişen lenfoid dokuya taşınır. Burada, hücre aracılı bağışıklığın gelişmesi için gerekli olan bir tür olan T lenfositlerine dönüşecek hücreleri oluştururlar.

Timus bezi, fetal yaşam sırasında çıkarılırsa veya işlevsiz hale gelirse, lenfoid doku duyarlı lenfositlerle tohumlanamaz ve vücudun hücre aracılı bağışıklık kolu gelişemez. Bağışıklık sisteminin bu kolu, organ nakillerinin reddedilmesinden ve hücre içi mikrobiyal enfeksiyonlara karşı dirençten esas olarak sorumludur ve belki de kansere karşı doğal dirençte rol oynar.

Timus, bağ dokusu kapsülü ile birleşmiş iki düzensiz şekilli parçadan oluşur. Her bir kısım, bağ dokusu septumları tarafından kısmen 0,5-2 mm çapında lobüllere bölünmüştür. Lobüller, komşu lobüllerin medullalarıyla devam eden iç medulla kısmı ve dış kortikal kısımdan oluşur.

Timus, inferior thyroid arter ve internal torasik arterler tarafından beslenir, sinirleri nervus vagus ve sempatik sinirlerden kaynaklanır.