yoğun sosyal kaygı, yakın ilişki kurmada zorluk, tuhaf inançlar ve eksantrik davranışlarla karakterize, şizofreni spektrumunda yer alan bir kişilik bozukluğu türü

Genel nüfusun %3'ünün şizotipal kişilik bozukluğuna sahip olduğu düşünülmektedir. Erkeklerde biraz daha yaygındır.

Şizotipal kişilik bozukluğu olan hastalar, giyimlerine pek özen göstermedikleri ve bazen tuhaf konuşma alışkanlıkları sergiledikleri için genellikle tuhaf ya da eksantrik olarak görülürler.

Sosyal olarak izole olmuşlardır ve partilerde veya diğer sosyal toplantılarda kendilerini rahatsız hissederler. Ayrıca, şizotipal kişilik bozukluğu olan kişilerde, kültürel normların dışında kalan büyülü inançlar veya tuhaf fikirler (örneğin, telepatiye veya UFO’lara inanma) gibi tuhaf düşünce biçimleri sıklıkla görülür.

Şizotipal kişilik bozukluğu ile şizofreni karıştırılmamalıdır. Ancak bu bozuklukların genetik olarak ilişkili olduğuna dair bazı kanıtlar vardır.

Genellikle erken yetişkinlikte başlayan şizotipal kişilik bozukluğu, şizoid kişilik bozukluğundan farklı olarak; sosyal izolasyona rağmen ilişki kurma isteği barındırabilir.

Şizotipal kişilik bozukluğu kronik bir durumdur, ancak uygun tedavi ile belirtiler hafifletilebilir.
Psikoterapi, özellikle Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT), bireyin tuhaf düşünce kalıplarını ve sosyal becerilerini geliştirmede etkilidir.
Şizotipal kişilik bozukluğunu doğrudan tedavi eden özel bir ilaç olmasa da, psikotik semptomlar, yoğun anksiyete veya depresyon için antipsikotik veya antidepresan kullanılabilir.