HPV enfeksiyonundan kaynaklanan, çoğunlukla iyi huylu ve kendiliğinden geçebilen, zararsız ama bulaşıcı, küçük deri tümörü

Siğiller, insan papilloma virüsü (HPV) enfeksiyonundan kaynaklanan, çoğunlukla iyi huylu ve kendiliğinden geçebilen deri büyümeleridir. Ancak bazı genital siğil türlerinin kanserle ilişkisi bulunmaktadır ve ciddiye alınması gerekir.

Siğil etkeni HPV'dir. 100'den fazla HPV tipi bulunmaktadır. En sık çocuklar ve gençlerde görülmekle birlikte her yaşta ortaya çıkabilir. Bulaşma esas olarak doğrudan deri teması yoluyla gerçekleşir. Virüs, derideki çok küçük çatlaklardan vücuda girerek enfeksiyona neden olur.

Enfeksiyonlu kişilerin siğillerine dokunmak veya havlu, tıraş bıçağı, çorap gibi kişisel eşyaların paylaşılmasıyla bulaşabilir. Genital siğiller ise cinsel temas yoluyla bulaşır. Virüsle temastan sonra siğillerin ortaya çıkması birkaç haftadan birkaç aya kadar sürebilir.

Temel patolojik değişiklikler epidermal hiperplazi (akantoz, papillomatozis) ve keratinizasyon anormalliği (hiperkeratoz, parakeratoz) olup, karakteristik tanısal hücre koilosittir.

Türleri

Siğiller görünüm ve konumlarına göre farklı türlere ayrılır.

Verruca vulgaris: Genellikle el sırtı, parmak ve dizlerde görülür. Yüzeyi pürüzlü, yuvarlak veya düzensiz şekilli, gri, sarı veya kahverengi olabilir.

Plantar siğiller: Ayak tabanında bulunur. Yürürken basınç nedeniyle ağrıya neden olabilir, yüzeyi düz ve kalınlaşmış deriyle çevrili olup içinde küçük siyah noktalar görülebilir.

Verruca plana: Genellikle yüz, el sırtı ve bacaklarda görülür. Küçük, hafif kabarık, yüzeyi nispeten pürüzsüz olup genellikle çok sayıda bir arada bulunur.

Filiform siğiller (ipliksi siğiller): Göz kapağı, yüz ve boyunda görülür. Uzun, ince, iplik veya dallanma şeklindedir.

Tırnak çevresi siğilleri: Tırnakların etrafında karnabahar görünümünde kalınlaşmalardır, sıklıkla tırnak yiyen kişilerde görülür.

Genital Siğiller (condyloma acuminatum): Cinsel yolla bulaşır, penis, anüs, vulva, vajina ve rahim ağzı gibi bölgelerde görülür. Bazı genital siğil türleri (HPV tip 6 ve 11 gibi) iyi huylu olup siğillere neden olurken, diğer HPV tipleri rahim ağzı, anüs ve boğaz (larinks, farinks) kanseri riskiyle ilişkilidir.

Tedavi

Çoğu siğil zararsızdır ve haftalar veya aylar içinde kendiliğinden geçebilir. Genellikle sadece ağrı, rahatsızlık, fonksiyon bozukluğu veya kişinin kozmetik kaygısı olduğunda tedavi düşünülür.

Yaygın tedavi yöntemleri:

1. Salisilik asit: En yaygın evde kullanılan yöntemdir, siğilleri katman katman çözerek dökülmesini sağlar. Genellikle 2-3 ay sürekli kullanım gerektirir.
   
   
2. Kriyoterapi: Doktor tarafından sıvı nitrojen kullanılarak uygulanır, genellikle birden fazla seans gerektirir.
   
   
3. Diğer yöntemler: Elektrokoter, lazer tedavisi veya cerrahi eksizyon gibi yöntemler inatçı veya özel bölgelerdeki siğiller için kullanılabilir, ancak skar oluşumuna neden olabilir.

Tedaviyle siğil çıkarılsa bile, virüs deride kalabilir ve 1 yıl içinde nüks oranı yaklaşık %35 olabilir.

Önleme Önerileri

Kişisel Hijyen: Siğillere dokunduktan sonra elleri yıkamak, havlu, tıraş bıçağı, çorap gibi kişisel eşyaları paylaşmamak.

Toplu Alanlarda Korunma: Havuz, soyunma odası gibi ıslak zeminlerde çıplak ayakla yürümekten kaçınmak.

Cilt Bakımı: Ayakları kuru tutmak, cilt bariyerine zarar vermekten kaçınmak (tırnak yeme gibi).

HPV Aşısı: Genital siğillere neden olan HPV tiplerine (tip 6, 11 gibi) ve kanserle ilişkili tiplere (tip 16, 18 gibi) karşı koruma sağlar. Cinsel yaşamın başlangıcından önce yapılması önerilir.

Eğer siğil sürekli büyüyor, kanıyor, rengi değişiyor, çok sayıda veya ağrılıysa ya da yüz veya genital bölgede bulunuyorsa mutlaka bir dermatolog veya ilgili uzmana başvurulmalıdır.