gebeliğin son döneminde ortaya çıkan ve hem nöbet geçirmeyen hem de nöbet geçiren evreleri kapsayan bir semptom grubu

Preeklampsi-eklampsi sendromu, tüm gebeliklerin yalnızca %5 ila %7'sinde görülmesine rağmen, anne ölümünün üçüncü en yaygın nedenidir. Bu vakalarda erken doğum oranının yüksek olması nedeniyle fetal ölüm oranı da yüksektir.

Bu durum bazen gebelik toksemisi olarak da adlandırılmıştır. Çünkü eskiden annenin fetüsten gelen yabancı bir proteine ​​tepki olarak ürettiği bir toksinin semptomlardan sorumlu olduğuna inanılıyordu.

Nedeni bilinmemektedir. Yetersiz doğum öncesi bakım ve yetersiz beslenme, bu duruma katkıda bulunan faktörler olarak şüphelenilmektedir; zira bu durum, özellikle protein açısından yetersiz beslenme öyküsü olan kadınlarda daha sık görülmektedir. Ayrıca, 20 yaşın altındaki veya 30 yaşın üzerindeki ilk kez hamile kalan kadınlarda ve 5 veya daha fazla gebelik geçirmiş olanlarda daha sık görülmektedir. Önceden kalp hastalığı, böbrek veya damar tutulumlu diabetes mellitus veya esansiyel hipertansiyonu olan kadınlar da hipertansiyon, ödem ve proteinüri semptomları geliştirme açısından yüksek risk altındadır.

Esasen, kan basıncının yükselmesinden sorumlu patoloji, kan damarlarının spazmıdır. Normalde, hamile bir kadının kan damarları, anjiyotensin ve nörepinefrin gibi basınç artırıcı maddelerin etkilerine karşı daha az tepki gösterir. Gebelik kaynaklı hipertansiyonda, vazospazma karşı direnç bir şekilde bozulur ve bu nedenle kan basıncı yükselir. Basınç artırıcı maddelere karşı tepki düzeyindeki bu değişimin, vazospazm ve yüksek kan basıncının bir nedeni mi yoksa sonucu mu olduğu bilinmemektedir.

Değerlendirme ve tedavi amacıyla, üç aşamada incelenir: hafif preeklampsi, şiddetli preeklampsi ve eklampsi.

Nöbetleri durdurmak için ilaç (magnezyum sülfat) tedavisi uygulanır. Tansiyon güvenli seviyeye indirilir. Anne ve bebeğin hayatını kurtarmak için doğum en kısa sürede gerçekleştirilir.