iskeleti oluşturan sert bağ dokusu; kemik

Kemik, mineralize bir bağ dokusudur; canlı, kanlanan ve sürekli yenilenen bir organdır.

Kemiğin işlevleri:

• Destek: Vücuda şekil verir, yumuşak dokular için mekanik çatı oluşturur.
  
• Koruma: Kafatası (beyin), vertebral kanal (medulla spinalis), toraks (kalp-akciğer), pelvis.
  
• Hareket: Kasların tutunduğu kaldıraç sistemidir; eklemlerle birlikte hareketi sağlar.
  
• Mineral deposu: Vücut kalsiyumunun yaklaşık %99'u, fosfatın yaklaşık %85'i kemikte depolanır.
  
• Hematopoez: Kırmızı kemik iliği kan hücrelerinin yapıldığı yerdir.
  
• Enerji deposu: Sarı kemik iliği yağ depolar.
  
• Endokrin etki: Osteositler/osteoblastlar FGF23, osteokalsin gibi faktörler salgılar (fosfat ve enerji
  metabolizmasına etki).

Erişkin iskeleti 206 kemikten oluşur. Doğumda kemik sayısı daha fazladır (yaklaşık 270–300 ayrı kemik/ossifikasyon parçası); büyüme sırasında bazı kemikler kaynaşır (ör. sakrum, koksiks, kalça kemiğini oluşturan üç parça, kafatası kemikleri).

Şekline göre kemikler:

• Uzun kemik
  
• Kısa kemik
  
• Yassı kemik
  
• Düzensiz kemik
  
• Sesamoid kemik
  
• Pnömatik kemik

Makroskobik doku tipine göre kemikler:
• Kompakt kemik (kortikal kemik): yoğun, dıştaki sert tabaka; iskelet kütlesinin yaklaşık %80'ini oluşturur. Yapı birimi osteondur.
• Spongiyöz kemik (trabeküler kemik): trabeküllerden oluşan süngerimsi ağ; aralıkları kırmızı ilikle dolu. Epifizlerde, kısa ve yassı kemiklerin içinde bulunur; yük hatlarına göre dizilir.

Gelişim şekline göre kemikler:
• Endokondral kemikler: uzun kemikler, vertebralar, kostalar, kafa kaidesi, pelvis vb. vücuttaki kemiklerin çoğu.
• Membranöz kemikler (intramembranöz kemikler): kafatası kubbesi, yüz kemikleri, mandibula, klavikulanın büyük bölümü.