sesten hoşlanmama

İnsanların günlük hayatta çıkardığı nefes alma, çiğneme, şapırdatma veya kalem tıklatma gibi sıradan seslere karşı yoğun öfke, tiksinti ve tahammülsüzlük duyulan nörolojik ve psikolojik bir durumdur.

Genellikle çocukluk sonu veya ergenlik döneminde (9-13 yaşları arasında) başlar. Beyin yapısındaki farklılıklar, frontal lob işleyişi veya anterior insular korteksteki anormal aktiviteler ile ilişkili olduğu düşünülmektedir.

Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) ve ses duyarsızlaştırma terapileri sıkça uygulanır. Beyaz gürültü veya kulaklıkla doğa sesleri dinleyerek tetikleyicilerin etkisini azaltmak mümkündür. Psikiyatrik danışmanlık ve mizofoni destek gruplarından faydalanılabilir