Hastalığı ilk olarak Nagner, 1829'da kızamık ve kızıldan ayırmıştır. 1938'de Hiro ve Tasaka, hastalığı deney yolu ile sağlıklı kişilere bulaştırmayı başarmışlar ve sebebinin bir virüs olduğunu bulmuşlardır.
ADMiN
Şekilde; bir çocuğun sırt bölgesinde kızamıkçık (rubella) lekeleri görülmektedir.
ADMiN
Kızamıkçık, en çok kış ve ilkbahar aylarında artar, geniş salgınlar yapmaz. Temasla bulaşır. Daha çok 2-10 yaş arasındaki çocuklarda görülür. Büyükler arasında nadirdir.
Kızamıkçık, 1-5 gün devam edebilir. Çocuklar, erişkinlerden daha çabukça iyileşirler. Yaşlı kişilerde bulgular daha ağırdır.
ADMiN
Kızamıkçık, tedavi gerektirmeyecek kadar hafif seyirli ve iyi gidişlidir. Hastalara yatak istirahati tavsiye edilir. Ateş düşünceye kadar hafif bir diyet(perhiz) verilir. Gerekirse aspirin ve vitamin de verilebilir. Hastaların bir hafta tecrit edilmesi, bulaşmanın önlenmesi bakımından yeterlidir.
ADMiN
Kızamıkçık, özellikle gebeliğin ilk üç ayında hastalığa yakalanan annelerin çocukları için tehlikelidir. Çocuğa geçen kızamıkçık virüsü, çocuğun normal gelişimini bozmakta ve çocuğun bir takım anormalliklerle doğmasına yol açmaktadır (Konjenital Rubella Sendromu).
Zayıf da olsa bir bağışıklık sağlayan kızamıkçık aşısı, kızamıkçık geçirmemiş olan hamile kadınlara da yapılabilir (ölü aşı). Gebelere canlı aşı uygulanmaz. Aşı olduktan sonra 4 güne kadar aşı olunan yerin suyla teması kesilmelidir.
ADMiN
Kızamıkçık, tekrarlayan bir enfeksiyon hastalığıdır. Aşılanmada en iyi metod, kız çocuklarının canlı aşı ile aşılanmaları ve olgunlaşma yaşına gelenlerin incelenerek, sadece bağışıklığı kalmamış olanların yeniden aşılanmalarıdır.