radiodontics:

diş radyografisi

radiodontist:

diş radyoloğu

radioecology:

doğal topluluklarda hayvan ve bitki türleri üzerindeki radyasyonun etkilerini inceleyen bilim dalı

radioelectrocardiogram:

radyoelektrokardiyografi ile elde edilen grafik kayıt

radioelectrocardiograph:

radyoelektrokardiyografide elektrokardiyografik sinyallerin iletimini sağlayan alet

radioelectrocardiography:

radyoelektrokardiyografi

radioelement:

radyoaktif özelliğe sahip element

radioencephalogram:

beynin damar yatağından enjeksiyon sonrası geçisi, dışarıdan sayarak gösteren eğri

radioencephalography:

beynin elektrik potansiyelindeki değişikliklerin, kayıt cihazı ve canlı arasında direk bir bağlantı olmaksızın, canlıdan kaydediciye radyo dalgaları aracılığı ile yayılan uyarıların kaydedilmesi

radioepidermitis:

radiodermatitis

radioepithelitis:

radiodermatitis

radiofrequency:

radyo frekansı

radiofrequency pacemaker:

deri üzerinde anteni olan ve subkutan olarak implante edilerek, elektrodu ventrikül miyokardiumuna yerleştirilen kardiak pacemaker Bkz. radyofrekans pacemaker

radiogenesis:

x ışınları veya radyoaktif ışınların yayılması, radyasyon oluşması

radiogenic:

1. radyasyon oluşturan.
2. radyasyona bağlı, özellikle x ışınları veya radyoaktif ışın tedavisinin sebep olduğu

radiogold:

altının radyoaktif izotoplarından biri, Au 195, Au 198 veya Au 199, tarama yapmada ve antineoplastik olarak sıklıkla Au 198 kullanılır. Buna radyoaktif altın da denir.

radiogram:

Bakınız: radyogram

radiograph:

Bakınız: radyografi

radiographic:

radyografi ile yapılan veya radyografiye ait olan

radiographic film:

Bakınız: Film

radiography:

X ışınları veya gamma ışınları aracılığı ile herhangi bir organın iç yapısının filminin alınması Bkz. roentgenography

radiohumeral:

radius ve humerus'a ait

radioimmunity:

bazen, tekrarlayan ışına maruz kalmalar sonucu ortaya çıkan artmış hassasiyet durumu

radioimmunoassay:

radyoizotopla işaretlenmiş test maddesi kullanılarak kandaki spesifik antijen antikor veya diğer bir protein (hormon vs.) miktarını belirlemede kullanılan duyarlı ve kesin sonuç veren bir yöntem

radioimmunodetection:

immunoscintigraphy

radioimmunodiffüzyon:

radyoizotoplarla işaretlenen antikor veya antijenlerle oluşan immün geçiş

radioimmunoelectrophoresis:

işaretlenen antijen ve antikor ile lokalize edilen spesifik bir çökme çizgisi için kullanılan otoradyografi Bkz. immunoelectrophoresis

radioimmunoimaging:

immunoscintigraphy

radioimmunoprecipitation:

radyoizotoplar ile işaretli antijen ve antikorlarla oluşan immün çökme

radioimmunoscintigraphy:

immunoscintigraphy

radioimmunosorbent:

serum örneklerinde İgE ölçümü için kullanılan radyoimmunoassay tekniği

radioiodine:

iodin'in (iyot) radyoaktif bir izotopu olup, I 131 ve I 125, tiroid, karaciğer, akciğer ve böbrek gibi organların benign ve malign hastalıklarının tedavisinde ve tanısında sıklıkla kullanılır.

I 131'in yarılanma ömrü 8.04 gündür, beta ve gamma ışını yayar. I 125 ‘in yarılanma ömrü 60 gündür, sadece gamma ışını yayar

radioiron:

demirin radyoaktif bir izotopudur.

Fe 55'in yarılanma ömrü 4 yıldır. Fe 59'un yarılanma ömrü 47 gündür. Bu karışım kan çalışmalarında kullanılır

radioisotope:

Bakınız: radyoaktif izotop

radioisotopic culture:

radyoizotop maddenin kullanıldığı besiyeri Bkz. radyoizotopik kültür

radiolesion:

radyasyona maruz kalma sonucu oluşan lezyon

radioligand:

radyoaktif işaretlenmiş bir madde

radiologia:

X ışınları ya da çeşitli manyetik akımlar aracılığı ile hastalıkların tanı ve tedavilerinin tetkik ve görüntü yöntemleriyle inceleyen bilim dalı

radiologic:

radyolojiye ait olan Bkz. radiological

radiologic anatomy:

radyolojik teknikler kullanılarak organ ve dokuların yapısal özellikleri inceleyen bilim dalı

radiological:

Bakınız: Radiologic

radiological diagnosis:

Bakınız: radyolojik tanı

radiologist:

hastalıkların teşhis ve tedavisinde, x-ray ve radyasyonun diğer formlarını kullanmada uzmanlaşmış doktor

radiology:

x-ışınları, radyoaktif maddeler ve diğer iyonizan radyasyon kaynakları aracılığı ile hastalıkların teşhis ve tedavilerini, bu amaçla uygulanan yöntemleri konu alan tıp dalı Bkz. radyoloji

radiolucency:

radyolusent özelliği olan Bkz. radioparency

radiolucent:

röntgen ışınlarını veya diğer tip ışın enerjisinin küçük bir miktarını azaltarak geçişine izin veren; alınan filmde radyolusent alan koyu görünür Bkz. radiolusent, radyolüsen, radioparent

radiolus:

sonda veya çubuk

radiolusent:

Bakınız: Radiolucent

radiometer:

yayılan enerjiyi ölçmek ve kontrol etmek için kullanılan alet Bkz. radyometre

radiomicrometer:

yayılan enerjinin dakikalık miktarını kontrol etmek için kullanılan hassas radyometre