Hastalarda yemeye karşı kontrol kaybı çok belirgindir.
Epizodlar sırasında büyük miktarlarda gıda tüketilir, alınan
kalori düzeyleri 2000'in üzerindedir; örneğin, tencere dolusu makarna, bir bütün pasta, bisküvi paketi, bir kutu reçel gibi.
Bu aç gözlü, obur yeme genellikle tek başına olur.
Başlangıçta gerginlik duygusuna karşı bir rahatlama olur; fakat bu rahatlamayı kısa sürede suçluluk ve kendinden nefret, iğrenme, pişmanlık takip eder.
Hastalar ya kendini kusmaya zorlar ya da
laksatif alır.
Depresif belirtiler
anoreksiya nervozadan daha yoğundur ve muhtemelen yeme bozukluğuna ikincil gelişir.
Hastaların büyük çoğunluğunda
majör depresyon (% 36-70) saptanır.
Yeme bozukluğu düzeldikçe
depresif belirtiler kaybolur.